Tuż przed świętami na lekcji historii mówiliśmy o tradycjach gwiazdkowych i kolędnikach.

- Czy ktoś z was widział kiedyś kolędnika? - spytała pani nauczycielka.

Okazało się, że nikt. Jedynie Marycha uniosła dwa palce w górę.

- Ja też nie widziałam - oświadczyła. - Ale bardzo, bardzo bym chciała zobaczyć.

- Jak ktoś bardzo chce, to na pewno zobaczy - powiedziała pani nauczycielka.

l Marycha zobaczyła. W środę rozogniona wpadła do klasy

- Widziałam! - wrzasnęła od progu. - Widziałam kolędnika na własne oczy. Jest na boisku szkolnym i kolęduje! A przy sobie ma pastorał.

Hurmem wybiegliśmy na dwór. Nawet nauczyciele popędzili za nami, chociaż nie wiedzieli, o co chodzi.

Na boisku szkolnym istotnie ktoś był. Tyle że nie kolędował, a chrapał, I nie miał pastorału, ale miotłę. A w ogóle to nie był żaden kolędnik, tylko nasz pan woźny.

Ta Marycha zawsze się z czymś wyrwie.

Rację miała pani: jak ktoś bardzo chce, to na pewno zobaczy.